deep-thought

\

1. Aktywuj umiejętność Deep Thought, gdy napotykasz problem, który wydaje się nie mieć prostego rozwiązania – na przykład gdy ciągle procrastynujesz, kod ma błędy, lub organizacja generuje powtarzające się problemy.

2. Zamiast od razu szukać rozwiązania, zaproś Claude'a do pracy na poziomie meta-poznania. Sformułuj swój problem, a Claude zacznie pytać o pytanie: nie "jak to naprawić", ale "dlaczego to w ogóle jest problemem" i "jaki system to generuje".

3. Pozwól Claude'owi przejść przez rekurencyjne warstwy. Każda warstwa ujawnia nowe wzorce: L0 to objaw ("mój kod ma błędy"), L1 to działanie ("debuguję"), L2 to pytanie o przyczynę ("dlaczego piszę błędny kod"), L3 to pytanie o system ("jaki model pracy to generuje"). Kontynuuj, aż dotrzesz do pierwotnego wzorca.

4. Szukaj punktu, w którym analiza staje się praktyczna – kiedy odkryjesz rzeczywisty problem zamiast symptomów. Na przykład zamiast "procrastynacja to problem z czasem" odkrywasz "procrastynuję, bo boję się porażki".

5. Zatrzymaj się, gdy osiągniesz irreducible pattern (nierozłożalny dalej wzorzec), gdy masz już działalny wgląd, lub gdy zwroty malejące wskazują, że dalsze pogłębianie nie przyniesie wartości. Nie wszystkie problemy wymagają nieskończonej abstrakcji.

6. Jeśli analiza meta-poznawcza staje się zbyt abstrakcyjna i paraliżuje działanie, poproś Claude'a o uziemienie wyników – przełożenie odkryć na konkretne kroki, które możesz wdrożyć.