context-hunter

Discover codebase patterns, conventions, and unwritten rules before making changes. Use when implementing features, fixing bugs, or refactoring code.

1. Przed każdą implementacją funkcji, naprawą błędu lub refaktoryzacją uruchom Context Hunter. Narzędzie najpierw klasyfikuje złożoność zadania — L0 to trywialne zmiany (literówki, przejścia nazw), L1 to zmiany w jednym obszarze, L2 to prace wpływające na architekturę lub wiele modułów.

2. Na etapie oceny kompletności pytaj się: co może brakować w tym zadaniu? Sprawdź, czy podobne fragmenty kodu zawierają uwierzytelnianie, walidację, telemetrię lub obsługę błędów — jeśli tak, czy twoja zmiana powinna je uwzględniać?

3. Przeprowadź ukierunkowaną eksplorację kodu — zamiast ładować wszystko, znajdź minimum istotnych plików. Szukaj analogicznych implementacji, śledź przepływ danych dla podobnych funkcji i zidentyfikuj narzędzia do ponownego użytku zanim zaczniesz pisać kod.

4. Waliduj swoje założenia poprzez testy, konfigurację i historię zmian. Potwierdź, że moduł powinien być w proponowanym miejscu i że semantyka (np. soft-delete) jest spójna z resztą bazy kodu.

5. Dla zadań L0 przejdź bezpośrednio do implementacji. Dla L1 napisz krótką notatkę z odkrytymi wzorcami. Dla L2 przygotuj pełny przegląd kontekstu zawierający wszystkie znalezione konwencje, przepływy danych i ryzyka.

6. Jeśli podczas pracy odkryjesz, że złożoność jest wyższa niż początkowo oceniono, podnieś poziom i zastosuj bardziej rygorystyczny przepływ pracy — nie ignoruj nowych dowodów.